JAN BRANJE PSYCHOLOOG

PRAKTIJK VOOR PSYCHOLOGISCHE HULPVERLENING

Wat is PsychotherapieBron NVP

Wat is psychotherapie?
Psychotherapie is een behandelmethode die wordt toegepast bij psychische klachten en problemen. De therapie bestaat uit gesprekken met een deskundige hulpverlener: de psychotherapeut.
Sinds april 1998 is het beroep van psychotherapeut wettelijk geregeld als basisberoep in de Wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (Wet BIG). De Wet BIG heeft tot doel de kwaliteit van de beroepsuitoefening te bevorderen en te bewaken en (potentiële) consumenten van de gezondheidszorg te beschermen tegen ondeskundig en onzorgvuldig handelen. De Wet BIG bevat een aantal algemene voorwaarden met betrekking tot titelbescherming, registratie en tuchtrecht. Om te kunnen worden ingeschreven in het overheidsregister van psychotherapeuten moet worden voldaan aan een aantal voorwaarden. Zo moet men met goed gevolg een opleiding tot psychotherapeut hebben afgerond aan een van overheidswege erkend opleidingsinstituut.

In de gesprekken bespreekt u met de psychotherapeut uw klachten en problemen.
De psychotherapeut lost geen problemen voor u op, maar helpt u nare dingen anders te zien, pijnlijke gevoelens te verwerken of moeilijke situaties anders aan te pakken. Het doel van de therapie is uw psychische klachten en problemen op te heffen, of zoveel te verminderen dat u er minder last van hebt.
De problemen waarvoor mensen in psychotherapie gaan zijn heel verschillend. Voorbeelden van psychische problemen zijn: angsten, depressies, verslavingsproblemen, fobieën en dwanghandelingen. Vaak liggen negatieve ervaringen aan de problemen ten grondslag.

Vormen van psychotherapie
Er zijn verschillende vormen van psychotherapie. Veel vormen van psychotherapie bestaan uit gesprekken tussen een cliënt en een psychotherapeut. Bij andere vormen van therapie nemen lichaamsgerichte oefeningen en rollenspelen een belangrijke plaats in. In deze brochure hebben we het vooral over gesprekstherapie. Vaak onderscheidt men vier hoofdvormen van psychotherapie:

1. Gedrags en cognitieve psychotherapie
2. Psychoanalyse en psychoanalytische psychotherapie
3. Cliëntgerichte psychotherapie
4. Relatietherapie en gezinstherapie
5. Groepspsychotherapie
6. Kinder- en jeugdpsychotherapie

Het is niet mogelijk om strakke scheidslijnen aan te brengen tussen deze therapievormen. De invalshoek is anders, maar er zijn ook overeenkomsten tussen de verschillende vormen van therapie. Ze hebben elkaar in de loop der tijd ook beïnvloed. Andere vormen van psychotherapie zijn ingedeeld naar het aantal deelnemers en/of het type cliënten:

1. Gedrags en cognitieve psychotherapie

In gedragstherapie staat het gedrag van de cliënt centraal. Iedereen doet, denkt en handelt op een bepaalde manier. In de loop van ons leven hebben we veel gedrag aangeleerd. De gedragstherapie gaat ervan uit dat het ook mogelijk is om gedrag weer af te leren. In de therapie wordt gewerkt aan een concreet probleem of aan een bepaalde klacht. Stapsgewijs werkt de cliënt aan een van tevoren geformuleerd doel. In een gedragstherapie kan de cliënt leren om dingen anders aan te pakken, waardoor hij minder last heeft van het probleem dat in de therapie centraal staat. Een gedragstherapeut werkt vaak met oefeningen en opdrachten.

2. Psychoanalyse en psychoanalytische psychotherapie


Psychoanalytische psychotherapie en psychoanalyse zijn twee vormen van psychotherapie die dezelfde uitgangspunten hanteren. Zij gaan ervan uit dat wij gevormd worden door belangrijke ervaringen met andere mensen, die diepe indruk op ons hebben gemaakt. We zijn boos, bang of onzeker zonder precies te weten waar dergelijke gevoelens vandaan komen. Het doel van de psychotherapie is het bewust maken van verborgen gevoelens en gedachten. Daardoor krijgen we inzicht in de oorsprong van problemen en kunnen we nare ervaringen gaan verwerken.

3. Cliëntgerichte psychotherapie

In cliëntgerichte psychotherapie staan de ervaring en de persoonlijke ontwikkeling van de cliënt centraal. Uitgangspunt van de therapie is dat de cliënt leert ervaren wat zijn eigen, unieke gedachten en gevoelens zijn, zodat hij of zij meer in contact komt met zichzelf. Als iemand zijn gevoelens kan ervaren en accepteren, is hij beter in staat om met moeilijke situaties in het leven om te gaan. Daardoor ontstaat ruimte voor persoonlijke ontwikkeling. Deze vorm van psychotherapie is voortgekomen uit het werk van de Amerikaanse psycholoog Carl Rogers en wordt daarom ook wel Rogeriaanse psychotherapie genoemd.

4. Relatietherapie en gezinstherapie

Relatietherapie en gezinstherapie zijn twee vormen van psychotherapie die ook wel systeemtherapie worden genoemd. De term systeem duidt op de sociale systemen of netwerken waar iedereen deel van uitmaakt: het gezin, de partnerrelatie, werk en vriendenkring. Kenmerkend voor deze vormen van therapie is dat partners of gezinsleden samen in psychotherapie zijn. In de therapie staan de problemen van de betrokkenen centraal. De psychotherapeut kijkt vooral naar de wisselwerking tussen partners of gezinsleden.

5. Groepspsychotherapie


Groepspsychotherapie vindt plaats in een groep met anderen. In een groepspsychotherapie gebeuren dingen in het contact met anderen, die vergelijkbaar zijn met het gewone leven buiten de therapie. Tijdens de therapie kun je erachter komen wat anderen bij je oproepen. Dat biedt aanknopingspunten voor de therapie. Er zijn verschillende soorten groepspsychotherapie. De therapie kan georiënteerd zijn op de gedragstherapie, de psychoanalytische psychotherapie of de cliëntgerichte psychotherapie.

6. Kinder- en jeugdpsychotherapie

Kinder- en jeugdpsychotherapie richt zich op kinderen en jongeren tot ongeveer twintig jaar. Een kinder- of jeugdpsychotherapeut werkt samen met het kind of de jongere aan de problemen, op een manier die is aangepast aan de leeftijd en ontwikkelingsfase van het kind. In een kindertherapie is spelen vaak belangrijker dan praten. Meestal worden de ouders of verzorgers bij de therapie betrokken.
Over bovenstaande vormen van psychotherapie heeft de Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie aparte pagina's op deze website. Op deze pagina's vindt u meer uitgebreide informatie over de verschillende vormen van psychotherapie. U kunt ze opvragen door in het venster hier links op de betreffende namen te klikken.
De genoemde vormen van psychotherapie zijn erkend door de Nederlandse overheid. Dat houdt in dat deze richtingen aan bepaalde voorwaarden voldoen. Zo is er bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar de inhoud, werkwijze en effecten van deze vormen van therapie en er zijn vastgestelde opleidingseisen voor de psychotherapeuten van deze richtingen. Er zijn nog meer vormen van therapie, maar deze zijn niet officieel erkend. Als u meer wilt weten over andere vormen van therapie, raden we u aan om u te oriënteren in een bibliotheek of contact op te nemen met de betreffende beroepsvereniging.

Hoe gaat de psychotherapeut te werk?
Een psychotherapeut kan op verschillende manieren te werk gaan. Iedere psychotherapie is anders. De psychotherapeut zal nagaan wat het beste bij u past en met u overleggen over de werkwijze tijdens de therapie. Die is onder meer afhankelijk van de aard van uw problemen en het doel van de therapie. Op basis hiervan wordt de keuze gemaakt voor een bepaalde vorm van psychotherapie.
Bij sommige vormen van psychotherapie stelt de therapeut zich erg actief op: hij stelt vragen, structureert het gesprek en geeft opdrachten of adviezen. Het is mogelijk dat u huiswerk krijgt. De therapeut kan u bijvoorbeeld vragen om een dagboek bij te houden, of te oefenen met iets waar u moeite mee heeft. Bij andere vormen van therapie is de therapeut minder actief en laat hij het initiatief meer aan u, om te bespreken wat u bezighoudt.

Hoe lang kan psychotherapie duren?
Het is niet precies te zeggen hoe lang een psychotherapie zal duren. De duur van de therapie verschilt van persoon tot persoon en is onder meer afhankelijk van de aard van uw problemen, van uw wensen en mogelijkheden en van het soort therapie dat u krijgt. Meestal heeft u een keer per week een gesprek met een psychotherapeut. Voor andere mensen geldt: eens in de twee weken of twee maal per week.
Uw psychotherapeut zal in het begin de vermoedelijke duur van de therapie met u bespreken. In de loop van de therapie kan blijken dat het nodig is om langer door te gaan. Het kan ook zijn dat de therapie korter duurt dan verwacht. De duur van psychotherapie varieert over het algemeen van enkele maanden tot enkele jaren.

Psychotherapie, ja of nee?
Het kan zijn dat u op eigen initiatief in psychotherapie wilt gaan, of dat u dat advies hebt gekregen van een hulpverlener. Wanneer neemt u nu de beslissing om in psychotherapie te gaan? Als u hulp zoekt voor psychische problemen, is een gesprek met uw huisarts een goede eerste stap. De huisarts kan u helpen om problemen op een rijtje te zetten en u informeren over mogelijkheden van hulpverlening. Psychotherapie is niet de enige mogelijkheid. Soms is hulp van een maatschappelijk werker meer aangewezen. In overleg met uw huisarts kunt u bepalen of u wilt worden doorverwezen naar een psychotherapeut.
Psychotherapie is niet iets dat je zomaar doet. Psychotherapie vraagt om de bereidheid om uzelf, uw persoon, uw gedrag, uw gedachten en gevoelens onder de loep te nemen en daar samen met een psychotherapeut naar te kijken en mee aan de slag te gaan. Dat kost veel energie en vaak duurt het een tijd. Psychotherapie is een intensieve vorm van hulpverlening. Het confronteert u met pijnlijke gevoelens. Dat kan spanningen en angst oproepen en dat moet u willen en aankunnen.
Wie verdriet heeft en troost zoekt, kan meestal bij een goede vriend of vriendin terecht of bij de eigen partner. Vaak vinden mensen zelf een oplossing voor psychische problemen, of voelen zij zich na een tijdje weer beter. Psychotherapie is een vorm van psychische hulp die in beeld komt als het niet mogelijk lijkt om psychische klachten of problemen in uw eentje of met hulp van vrienden op te lossen.

Waar kan ik terecht voor psychotherapie?
Nederland telt zo'n 5000 psychotherapeuten. In feite zijn er twee mogelijkheden: u kunt terecht bij een psychotherapeut die in een instelling werkt, of bij een zelfstandig gevestigde of vrijgevestigde psychotherapeut. Psychotherapeuten in dienstverband werken vaak bij een Riagg, een psychiatrisch ziekenhuis of in een centrum voor geestelijke gezondheidszorg. Bij sommige instellingen kunt u zich rechtstreeks aanmelden, in andere gevallen heeft u een verwijzing van uw/een huisarts of andere hulpverlener nodig. U kunt dat bij de betreffende instelling navragen.
Vrijgevestigde psychotherapeuten hebben een eigen praktijk. U kunt zelf contact opnemen om een afspraak te maken voor een kennismakingsgesprek. Adressen van vrijgevestigde psychotherapeuten bij u in de buurt en een indicatie van de wachttijd kunt u opvragen bij de Nederlandse Vereniging van Vrijgevestigde Psychotherapie.

Hoe vind ik een goede psychotherapeut?
Bij de Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie (NVP) kunt u adressen van psychotherapeuten opvragen. Ook kunt u kijken in de Gouden Gids, bij de NVP-advertentie in de rubriek Psychotherapeuten. Bij de keuze voor een psychotherapeut kunnen verschillende overwegingen een rol spelen: de specialisatie van de therapeut, geslacht, ervaring en dergelijke zaken meer. Misschien is de therapeut u door iemand aangeraden. Belangrijk is in ieder geval dat het 'klikt'.
In een psychotherapie bespreekt u zeer persoonlijke zaken met uw therapeut. Daarvoor is een basis van vertrouwen nodig. Tijdens het eerste gesprek kunt u zich een beeld vormen van de persoon en de werkwijze van de psychotherapeut en informatie verzamelen. Informeer vooraf naar de kosten van dit eerste gesprek. De volgende vragen kunnen daarbij een leidraad vormen:

· Wat kan de psychotherapeut mij bieden?

· Hoe denkt hij/zij over mijn problemen?

· Welke werkwijze hanteert de therapeut?

· Wat kost de therapie mij aan tijd, geld en energie?

· Wat zijn de betalingsvoorwaarden?

· Wat zijn de regels omtrent afzeggen van gesprekken?

· Wanneer kan ik beginnen?

· Is er een wachtlijst?

· Hoe lang kan de therapie duren?

· Wat verwacht de psychotherapeut van mij?

· Hoe vaak kan ik terecht en hoe lang duren de gesprekken?

· Is de psychotherapeut ook tussen de afspraken door bereikbaar?

Als u op basis van het eerste gesprek een positieve indruk heeft, kunt u besluiten om met hem of haar in zee te gaan. Als u twijfels heeft over de psychotherapeut of over de voorgestelde therapie, is het vaak beter om eerst eens een gesprek te hebben met een andere psychotherapeut.
In een Riagg, psychiatrisch ziekenhuis of centrum voor geestelijke gezondheidszorg werken meerdere psychotherapeuten. Het team dat de aanvraag beoordeelt, probeert een psychotherapeut te kiezen die zo goed mogelijk bij u past. Op basis daarvan zal men u een bepaalde psychotherapeut voorstellen. Meestal is het mogelijk om uw voorkeur voor een vrouwelijke of juist een mannelijke therapeut uit te spreken. Als u het gevoel heeft dat het niet klikt, kunt u het beste zo snel mogelijk om een andere psychotherapeut vragen.


Wat aan psychotherapie vooraf gaat
Voor de psychotherapie van start kan gaan, moet eerst duidelijk zijn wat er aan de hand is. U krijgt daarom een uitnodiging voor een kennismakingsgesprek, meestal intakegesprek genoemd. De intake kan uit meerdere gesprekken bestaan. Bij een Riagg heeft u soms eerst een algemeen intakegesprek, voor u verwezen wordt naar de afdeling psychotherapie. Daar vindt dan een meer uitgebreide intake plaats.
Tijdens deze gesprekken zal de psychotherapeut trachten uw problemen zo goed mogelijk in kaart te brengen. Hij of zij zal u vragen stellen over uw huidige situatie, uw werk, uw hobby's, uw relatie(s). Van belang is ook uw voorgeschiedenis. Wat hebt u zoal meegemaakt, hoe is uw leven tot nu toe verlopen; wat ervaart u als positief en wat als negatief? Het kan zijn dat aan u gevraagd zal worden om een of meer vragenlijsten in te vullen, om klachten en problemen te verduidelijken. Ook zal de psychotherapeut u vragen wat u tot nu toe heeft geprobeerd om de problemen op te lossen en wat u nu wilt; welke ideeën u heeft over het veranderen van uw situatie. Op basis van deze gegevens zal de psychotherapeut een (voorlopige) diagnose stellen.

De psychotherapeut maakt ook een inschatting van uw incasseringsvermogen en van uw persoonlijke omstandigheden om te beoordelen of psychotherapie, en zo ja welke specifieke vorm van psychotherapie, een passende vorm van hulp is. Een psychotherapie kan heftige gevoelens losmaken en angst of spanningen met zich meebrengen. Dat moet je aankunnen. Als iemand in zijn privéleven grote veranderingen doormaakt of recent nare dingen heeft meegemaakt, kan psychotherapie te veel zijn op dat moment. Het kan zijn dat de psychotherapeut u adviseert om een andere vorm van hulp te kiezen of dat hij vindt dat het niet het juiste moment is om in psychotherapie te gaan. In een adviesgesprek zal de psychotherapeut de mogelijkheden voor psychotherapie met u bespreken en u een voorstel doen voor een bepaalde vorm van therapie. Hij zal u ook in grote lijnen uitleggen wat de therapie inhoudt. Op basis van de gekregen informatie kunt u beslissen of de therapie u iets lijkt. Het is verstandig om er rustig over na te denken, voor u een beslissing neemt. Misschien wilt u meer weten over de voorgestelde therapie en heeft u nog vragen. Het is van belang om te weten of er andere behandelmogelijkheden zijn. Voor u met de psychotherapie kunt beginnen moet duidelijk zijn wat de kosten zijn en hoe de therapie betaald gaat worden. Vraag ook om uitleg van eventuele vaktermen.

Als de psychotherapeut in een instelling werkt, zal hij of zij verslag doen van zijn bevindingen aan een team van collegahulpverleners. In dit team worden de mogelijkheden voor uw behandeling besproken. Als de psychotherapeut vrijgevestigd is, legt hij zijn bevindingen voor aan collega's van de indicatiecommissie, een commissie die de aanvraag voor psychotherapie toetst.

Een second opinion vragen
Het is mogelijk dat u het niet eens bent met de diagnose of met de voorgestelde behandeling. Misschien kreeg u het advies om niet in psychotherapie te gaan of spreekt de voorgestelde therapie u niet aan. In dat geval kunt u een andere hulpverlener raadplegen en om een second opinion vragen. Soms kan een andere hulpverlener binnen de instelling de second opinion verzorgen, soms is het beter om een onafhankelijke psychotherapeut te raadplegen. Het is het beste om de tweede hulpverlener zo min mogelijk informatie vooraf te geven. Als hij het dossier heeft ingezien of de eerste hulpverlener heeft geraadpleegd is hij niet meer objectief. Het staat iedereen vrij om een second opinion te vragen, zeker zolang hij dit zelf betaalt. Als u de kosten niet zelf wilt of kunt betalen, moet u vooraf toestemming vragen aan uw verzekeraar.

Het verloop van de behandeling
Als u na de intake besluit om in psychotherapie te gaan, begint de eigenlijke therapie. Om het verloop van een psychotherapie weer te geven, zouden we de therapie kunnen indelen in fasen: een oriëntatiefase, een werkfase en een eindfase. De intakefase gaat daar nog aan vooraf. Een dergelijke schematische indeling komt niet letterlijk overeen met de werkelijkheid. Hoe de fasen er precies uitzien, is voor elke therapie anders.
De beginperiode is de oriëntatiefase. U verkent samen met de psychotherapeut het probleem of de problemen en langzamerhand wordt duidelijk waar u in de therapie naartoe werkt. Ondertussen raakt u meer bekend en vertrouwd met elkaar. Deze fase neemt meerdere gesprekken in beslag. Na enkele gesprekken stelt de psychotherapeut een behandelplan op.

Daarna volgt de werkfase. In deze periode werkt u met de hulp van uw psychotherapeut aan uw problemen. Hoe dat in zijn werk gaat, verschilt van persoon tot persoon. In de gesprekken kan van alles aan de orde komen: hoe het de afgelopen periode is gegaan, wat er goed gaat, wat u dwarszit, dingen van vroeger die besproken moeten worden. Deze fase kan enkele maanden in beslag nemen, soms langer.

Als u zich beter voelt en/of het doel van de therapie is bereikt, volgt de eindfase van de therapie. U bouwt het contact af of u stopt, in overleg met de psychotherapeut. Als u stopt, is het van belang om te weten of u na afloop van de therapie nog bij de therapeut terecht kunt. Dat is bijna altijd zo; tenzij iemand bijvoorbeeld verhuist of van instelling verandert. Psychotherapie is een proces, dat gepaard gaat met hobbels, met ups en downs. Het is niet zo dat u zich iedere week wat beter gaat voelen. Psychotherapie is vaak hard werken. Het kan zijn, dat u zich soms slechter voelt, of het idee hebt dat u vastloopt. Dat is vaak onvermijdelijk, omdat nare of moeilijke dingen het onderwerp zijn van de therapie. Dat hoort allemaal bij de therapie. Maar uiteindelijk moet u er beter van worden. Een psychotherapeut helpt u door de moeilijke perioden heen.

Het kan nodig blijken om naast psychotherapie medicijnen te gebruiken. Sommige psychotherapeuten zijn tevens arts en daarmee bevoegd om medicijnen voor te schrijven. Zo nodig vindt overleg met een psychiater plaats
Een combinatie van psychotherapie met andere vormen van hulp of begeleiding komt regelmatig voor. Tijdens de psychotherapie kan ook duidelijk worden dat een andere vorm van hulp beter bij u past. De psychotherapeut zal u dan doorverwijzen.

De therapie beëindigen
Over het algemeen besluiten cliënt en psychotherapeut in overleg wanneer de therapie stopt. Het kan zijn dat u de therapie wilt beëindigen, maar dat uw psychotherapeut daar anders over denkt. Als cliënt staat het u vrij op elk gewenst moment de therapie te beëindigen. Het is wel verstandig om de reden van uw vertrek met uw psychotherapeut te bespreken. U kunt daar allebei van leren.
Een psychotherapeut mag de therapie alleen tegen uw wens in stopzetten als hij of zij daarvoor gewichtige redenen heeft. Dergelijke redenen kunnen zijn: iemand betaalt niet, komt regelmatig niet opdagen of bedreigt de psychotherapeut. De psychotherapeut kan de behandeling ook beëindigen als hij of zij gegronde redenen heeft om te concluderen dat u geen baat heeft bij de therapie. In dat geval mag de psychotherapeut u niet zo maar op straat zetten, maar moet hij of zij u helpen een alternatief te vinden.


Het resultaat van de therapie
Psychotherapie heeft tot doel psychische klachten te verminderen of beter hanteerbaar te maken. Vaak, maar niet altijd lukt dat. Van tevoren is niet precies te voorspellen wat het resultaat van de therapie zal zijn. Dat is onder meer afhankelijk van de aard van de problemen en van iemands mogelijkheden. Aan nare omstandigheden zoals een laag inkomen of werkloosheid kan de therapie niets veranderen. Een geslaagde psychotherapie garandeert ook niet dat u de rest van uw leven gelukkig zult zijn. Met behulp van psychotherapie is het wel mogelijk om problemen meer hanteerbaar te maken. Veel mensen hebben baat bij psychotherapie. De inzet van de cliënt is daarbij even belangrijk als de deskundigheid van de psychotherapeut. Sommige mensen houden echter last van psychische problemen of hebben te kampen met terugkerende klachten.

Psychotherapeut en cliënt
Wat mag een psychotherapeut wel en niet?
Een psychotherapeut moet zich bij de uitoefening van zijn beroep aan bepaalde regels houden. Deze regels staan in de beroepscode voor psychotherapeuten. In de beroepscode staat onder andere, dat een psychotherapeut zorgvuldig te werk moet gaan, met respect voor u als cliënt. Uw psychotherapeut mag u nergens toe dwingen. Als de psychotherapeut u vraagt iets te doen of te zeggen en u wilt dat niet, hoeft u daar geen gevolg aan te geven.
Verder stelt de beroepscode duidelijk dat er sprake is van een strikt beroepsmatig contact. Zo is het bijvoorbeeld niet toegestaan om contact te hebben buiten de therapie om. Het kan gebeuren dat u verliefd wordt op uw psychotherapeut. Uw therapeut mag daar nooit op ingaan en mag u niet vragen om met hem of haar te vrijen. Een vriendschappelijk, erotisch of seksueel contact tussen psychotherapeut en cliënt verstoort de behandeling.
Hetzelfde geldt voor andere dingen die buiten het kader van de therapie vallen. Uw psychotherapeut mag u bijvoorbeeld ook niet vragen werkzaamheden voor hem of haar te verrichten en hij of zij mag geen cadeaus van u aannemen. Omgekeerd is het zo, dat de psychotherapeut van u mag verwachten dat u hem of haar met respect bejegent en dat u zich aan afspraken houdt.

Aan welke eisen moet een psychotherapeut voldoen?
Sinds april 1998 is het beroep van psychotherapeut wettelijk geregeld als basisberoep in de Wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (Wet BIG). De Wet BIG heeft tot doel de kwaliteit van de beroepsuitoefening te bevorderen en te bewaken en (potentiële) consumenten van de gezondheidszorg te beschermen tegen ondeskundig en onzorgvuldig handelen. De Wet BIG bevat een aantal algemene voorwaarden met betrekking tot titelbescherming, registratie en tuchtrecht. Om te kunnen worden ingeschreven in het overheidsregister moet worden voldaan aan een aantal voorwaarden. Zo moet men met goed gevolg een opleiding tot psychotherapeut hebben afgerond aan een van overheidswege erkend
opleidingsinstituut.

Het is voor u als cliënt van belang om te weten of de psychotherapeut waarbij u in therapie bent of wilt gaan, een wettelijk erkende psychotherapeut is. Iemand mag zich pas psychotherapeut noemen nadat hij of zij een erkende opleiding heeft afgerond. De opleiding tot psychotherapeut duurt vier tot vijf jaar en bestaat uit theorie, praktijkstages en supervisie (begeleiding) door een ervaren therapeut. Na de basisopleiding zijn verschillende specialisaties mogelijk.
Erkende psychotherapeuten staan ingeschreven in een overheidsregister. Iedereen kan navraag doen bij het register, om na te gaan of een psychotherapeut bevoegd is om het vak uit te mogen oefenen. U kunt uw psychotherapeut vragen of hij of zij
is ingeschreven in het register. U kunt ook zelf navraag doen bij het register.

Oops! This site has expired.

If you are the site owner, please renew your premium subscription or contact support.